officieel orgaan van tafeltennisvereniging gttc 50ste jaargang nr 3 juni 1999 Neeltje Alweer een seizoen afgesloten. Nog even en een geheel millennium zit erop. De komende maanden kunnen weer gebruikt worden om bij te tanken; nog even naar het WK in Eindhoven om te kijken hoe het spelen van tafeltennis bedoeld is, om vervolgens in de trainingsweek proberen de daar opgedane indrukken om te zetten in concrete acties achter de tafel. Als dat niet mocht lukken dan kun je je nog altijd vermaken met deze flinke portie leesvoer. In ieder geval wenst de redactie je een fijne vakantie! van de Redactie Oproep Lucien is gestopt met zijn activiteiten als Ratelredacteur. De redactie dankt hem voor zijn inzet in de afgelopen jaren en zoekt ter vervanging een nieuw redactielid. Je kunt je aanmelden bij Elco. Gouden Ratel Mark wees de redactie erop dat de Ratel dit jaar zijn vijftigste jaargang beleeft. De eerste Ratel dateert van 1 december 1949. In verband met dit heuglijke feit wil de redactie een "Gouden Ratel" uitbrengen. Als je nog materiaal in huis hebt, zoals heel oude Ratels of stukjes die zeker het vermelden waard zijn, laat de redactie dit dan zeker even weten. Prijsvraag De prijsvraag staat deze keer in het licht van het WK tafeltennis. De vraag luidt om te voorspellen welke 4 spelers bij zowel de mannen als de vrouwen in de halve finales staan. Voor iedere juiste speler krijg je een punt (in totaal zijn er dus 8 punten te verdienen). Degene met de meeste punten wint; bij gelijk eindigen volgt er een loting, waarbij de winnaar daarvan wint. De prijs is een baddoek van goede kwaliteit. Je kunt meedoen door je voorspelling op een stuk papier te zetten en voor zaterdag 31 juli in de brievenbus in de kantine te doen. Om je een beetje op weg te helpen wordt er nog een lijst met de deelnemers aan het WK in de kantine opgehangen. Succes! Agenda Vanaf week 27, deze begint met maandag 5 juli, is er alleen vrijspelen op vrijdagavond vanaf 20.00 uur. Van dinsdag 24 augustus t/m zondag 29 augustus is er een trainingsweek. Zie ook het opgaveformulier. 3, 4, 5 september is er een trainingsweekend. 6 september starten de trainingen en gaat het normale zaalrooster weer in. 11 september start de landelijke competitie voor jeugd en senioren. Vrijdag 17 september is de algemene leden- vergadering. Uitslagen finales beker nttb Afdeling Groningen Groep A (Noordelijke Div. t/m 2e klasse) 1 De Borgmeren 2 2 Idefix 1 3 De Borgmeren 3 Groep B (klasse 3 + 4 en landelijk jeugd) 1 WTTC 1 2 De Borgmeren jeugd 3 DTTC'78 3 4 T.R.S. 1 Groep C (5e en 6e klasse) 1 GTTC 10 2 Reflex 5 3 Batswingers 2 Competitiepraat Senioren Dames 1 (1ste divisie) Martine, Kirsten, Mariska, Lieselot Vol goede moed werd er aan het seizoen begonnen. Met een ververst team wilden Hans' dames proberen om weer in de bovenste regionen van de eerste divisie mee te draaien en misschien was er zelfs wel een kans op promotie. De eerste wedstrijd werd tegen een promovendus (met daarin ex-lid Janine Timmer) dik gewonnen; men had zelfs het gevoel dat men punten had laten liggen. Niet veel later kwam echter het vervelende bericht dat Martine kampte met de nawee'n van de ziekte van Pfeiffer en waarschijnlijk niet meer in actie zou komen. Met de kopvrouw aan de kant werd de doelstelling al gauw zich te handhaven. Toen de punten maar niet wilden binnenkomen was er nog maar een doel: niet degraderen. Dat dit laatste niet gelukt is, ondanks nog een paar optredens van Martine, is inmiddels welbekend. Volgend jaar met een vernieuwd team onder een vernieuwde coaching zal er maar een doel zijn: zo snel mogelijk terugkeren naar de landelijke subtop. Eindstand: 1. Hoonhorst 1 10- 80; 2. dov 1 10- 67; 3. De Korenbeurs 1 10- 48; 4. Swift 1 10- 43; 5. gttc groningen 1 10- 36; 6. pecos 1 10- 26 Dames 2 (vierde divisie) Anita, Hendrikje, Sylvia Dit team kwam als degradant in een verkleinde competitie terecht, doordat een team zich had teruggetrokken. Dit betekende dat men met grote gaten in het rooster zou spelen en dat het wel enige weken zou duren voordat er een beetje een overzicht van de stand zou zijn. Het plan was om zo snel mogelijk terug te keren naar de derde divisie en voor die plek leek er maar een concurrent te zijn. De eerste wedstrijden werden dik gewonnen en zelfs het dubbel werd na een valse start een zeker puntje. De concurrent, de Treffers uit Arnhem, deed hetzelfde en dus was de onderlinge confrontatie van cruciaal belang. Er werd met 4-6 verloren, maar toch liep men op de helft nog maar een paar punten achter. Dit werden er al gauw een paar meer door het morsen van puntjes, veroorzaakt door een blessure van Hendrikje en een off-day van Sylvia. Uiteindelijk werd men op gepaste afstand zeer dik tweede en mag men komend seizoen, met versterking, proberen de jump naar de derde divisie te maken. Eindstand: 1. Treffers 1 8- 63; 2. gttc Groningen 2 8- 54; 3. Swift 3 7- 30; Hoonhorst 3 7- 24; Emmeloord/Smash-in 1 8- 19 Heren 1 (derde divisie) Jan Willem, Jan Egbert, Lucien Heren 1 was weer eens gepromoveerd en na het vieren van het kampioenschap werden de mouwen eens flink opgestroopt om niet meteen weer te degraderen, zoals ze al eerder was overkomen. In zo'n derde divisie kom je altijd een paar teams tegen die met afstand veel te sterk zijn, omdat er spelers in zitten die vaak een verleden hebben in een nog hogere divisie. Gelukkig geldt dit niet voor alle teams en als promovendus moet je het daar dus van hebben. Het begin van de competitie ging zoals verwacht, er werd verloren van de sterke teams en men won van of speelde gelijk tegen de zwakkere. In de tweede helft liep het opeens een stuk minder en verloor men ook van de concurrenten voor de degradatieplaatsen. Met nog een aantal wedstrijden te gaan was men opeens zeker van degradatie en uiteindelijk wist men op zeer ruime achterstand de laatste plek vast te houden. Komend seizoen in de vierde divisie lijkt geen enkel team de promotie in de weg te kunnen staan nu ook wij maar eens een topper laten meespelen. Eindstand: 1. Dts 1 10-72; 2. gttc groningen 2 10-57; 3. Bijlsma fttc 2 10-57; 4. tios '66 1 10-52; 5. De Toekomst 1 10-35; 6. Schoonderbeek/dtk '70 2 10-27 Heren 2 (vierde divisie) Bob K., Michel, Wietse, Ronald, Titus Deze vijf mannen hadden allemaal al eens in de vierde divisie gespeeld en na het kampioenschap in de noordelijke topklasse waren de verwachtingen redelijk hoog gespannen. Een nadeel van een 5-persoons team is dat als je iedereen evenveel wilt laten spelen, je niet altijd met de sterkste of tactisch meest verantwoorde opstelling kunt komen. Toch liep het eigenlijk wel lekker zo halverwege de competitie, alleen het team met daarin de rest van de familie van Sylvia was een beetje aan de sterke kant. Dit werd in de thuiswedstrijd tegen hen bevestigd toen men met 1-9 werd afgedroogd; vooraf had men nog beredeneerd dat een kleine overwinning een goede kans op het kampioenschap zou bieden. Uiteindelijk werd men gedeeld tweede in een competitie waarin de krachtsverschillen toch wel erg groot waren. Als dit team zo omvangrijk blijft dan is het van belang dat men in het komend seizoen probeert voor iedere wedstrijd de juiste opstelling te vinden als men voor het kampioenschap wil gaan. Heren 3 (noordelijke divisie) Maarten, Eric, Erik, Rudger, Ben Dit team was als kampioen in de noordelijke divisie binnengekomen en iedereen was benieuwd hoeveel rek er nog in de prestaties zou zitten. De mix van ervaring (Maarten en Eric) en jong talent (?) (Erik, Rudger, Ben) leidde er uiteindelijk toe dat men langzamerhand in de competitie groeide en zeer verdienstelijk derde werd. De trainingsarbeid van Rudger, het uiteindelijk afzien van experimenten met ander materiaal door Erik, het proberen te coachen door Eric en Maarten van de jongere garde lijkt samen te smelten tot een team waarmee in de nabije toekomst nog wel een kampioenschap en dus een divisie hoger te verwachten is. Voordat we in dit geheel Ben vergeten: hij is verhuisd naar het westen van het land om aldaar zijn studie te voltooien. Zoals gezegd komend seizoen is er nog wel wat van deze mannen te verwachten; hopelijk volgen er niet meer verhuizingen. Eindstand: 1. De Borgmeren 2 10-75; 2. Olympia '54 1 10-53; 3. GTTC 3 10-51; 4. Drachten 1 10-48; 5. Schoonderbeek 3 10-37; 6. Buitenpost 1 10-36 Heren 4 (eerste klasse) Tjaart, Rahil, Jasper, Tonny Na het vertrek van team 3 naar de noordelijke divisie was dit team een van de kanshebbers op de titel in de eerste klasse. Tjaart is een speler die al jaren op dit niveau meedraait, goed kan coachen en altijd wel goed is voor een aantal punten. Rahil is afkomstig van TRS en speelde daar in het eerste team. Op de Groninger kampioenschappen had hij de E gewonnen en was dus in goede vorm. In de competitie speelde hij een beetje wisselvallig en liet onnodige punten liggen. Jasper kon slechts een gedeelte van de competitie meespelen, maar pakte daarin wel de nodige punten. Tonny lijkt het niveau steeds beter aan te kunnen en groeit door naar een modale eerste klasser. Het team eindigde in de middenmoot. Dit was mede het gevolg van het niet/veel te laat komen opdagen bij een uitwedstrijd, waardoor men tien punten in mindering kreeg. Komend seizoen mag men dit team tot een van de kanshebbers op het kampioenschap rekenen. Eindstand: 1. Reflex 1 10-74; 2. Ankerstars 3 10-57; 3. De Boys 2 10-54; 4. GTTC 4 10-51; 5. Helperzoom 1 10-45; 6. GTTC 5 10-9 Heren 5 (eerste klasse) Jan B., Erik v. K., Jarko, Jasper, Martijn In dit team treffen we ook een mix aan van ervaring (Jan, Erik) en kersverse senioren (Jasper, Jarko, Martijn). Voor de jongeren bleek de overgang naar de eerste klasse bij de senioren wel heel erg groot. Ze hebben uiteindelijk in de voorlaatste wedstrijden een paar punten weten te pakken. Het was zelfs zo dat als je wilde weten hoeveel punten Jan had gescoord je even naar pagina 719 van Noordtekst moest zappen; hij was lange tijd de enige scorende factor binnen het team. Erik kon daarin ook niet al te veel verandering in brengen omdat hij te lang uit het competitiespelen was geweest. Het zal dus geen verrassing zijn dat dit team als een baksteen gedegradeerd is; men haalde 9 van de 100 punten. Komend seizoen zal men in de tweede klasse nog erg op zijn tellen moeten passen wil men niet opnieuw degraderen. Eindstand: 1. Reflex 1 10-74; 2. Ankerstars 3 10-57; 3. De Boys 2 10-54; 4. GTTC 4 10-51; 5. Helperzoom 1 10-45; 6. GTTC 5 10-9 Heren 6 (derde klasse) Annemiek, Chris, Chiel, Wouter Dit team speelt al enige tijd in dezelfde samenstelling en komt meestal in de derde klasse uit. Dat ze het daarin niet gemakkelijk zouden krijgen had het verleden al een paar maal uitgewezen. De competitie waarin ze deze keer belandden bleek er weer een te zijn waarin de teams erg dicht bij elkaar zaten en vooral de spanning vanaf de derde plek naar beneden erg groot was. De start van dit team was best wel goed; tegen degradatieconcurrenten werden flink wat punten gepakt, men had zelfs het gevoel dat er wat puntjes waren blijven liggen, en tegen de toppers sprokkelde men ook nog wat bijeen. De klap kwam echter een paar westrijden voor het einde: in een min of meer veilige positie werd een paar maal zeer dik verloren en degradeerde men op een paar puntjes. Komend seizoen is een zeer spoedige terugkeer naar de derde klasse te verwachten. Eindstand: 1. TRS 1 10-76; 2. Talo 1 10-65; 3. Doto 2 10-46; 4. Aktief 1 10-44; 5. Rotak 1 10-36; 6. GTTC 6 10-33 Heren 7 (4de klasse) Hans Wijering, Anno, Elco en Arthur Afgelopen seizoen gedegradeerd uit de derde klasse was dit team een van de favorieten voor het kampioenschap. Dat deze verwachting al snel bewaarheid werd bleek toen de concurrentie hetzij met 10-0, hetzij met 9-1 naar huis werd gestuurd. Na de helft van de wedstrijden was er alleen nog maar sprake van de vraag in welke wedstrijd dit team kampioen zou worden en wie de 100 % zou kunnen vasthouden. Dat laatste is alleen Anno gelukt, Elco, Arthur en Hans moesten 1 of meer punten laten liggen. In de uitwedstrijd bij DOTO had men aan 2 punten genoeg voor het kampioenschap en zo kon men na 8 wedstrijden en uiteindelijk 91 van de 100 punten aan de bel in de kantine gaan hangen en met de champagne in de rondte spuiten. Komend seizoen moet de spelers laten zien dat ze ook in de derde klasse de nodige punten kunnen verzamelen om zich te handhaven. Einduitslag: 1. GTTC 7 10 91; 2. Meteoor 2 10 53; 3. DTTC 78 4 10 52; 4. Rotak 2 10 46; 5. Talo 3 10 33; 6. Doto 4 10 25 Heren 8 (4e klasse) Jan, Marijke en Wieger Het was een zwaar seizoen voor heren 8. Het team is jammer genoeg gedegradeerd; de verbitterde strijd om handhaving heeft niet mogen baten. De volgens de laatste berichten nog steeds hoogzwangere Marijke - er schijnt een tweeling aan te komen - zal er volgend seizoen niet meer bij zijn. Voor Jan en Wieger, die al zowat sinds mensenheugenis samen met Marijke de competitie onveilig maken, zal het wel erg wennen zijn om zonder hun rots in de branding te moeten spelen. Het gat dat Marijke in het team achterlaat zullen Eef en Rudi volgend seizoen proberen op te vullen. Zij gaan het dan met zijn vieren toch maar weer proberen in de vierde klasse. Eindstand: 1. Idefix 2 10-66; 2. Actief Eelde 2 10-64; 3. Batswingers 2 10-59; 4. Rotak 3 10-51; 5. Helperzoom 3 10-44; 6. GTTC 8 10-16 Heren 9 (4e klasse) Rob de Jong, Geert, Hans Wakka, Rob Weiland Zoals te verwachten was, heeft dit team zich afgelopen seizoen weten te handhaven in de vierde klasse. Voor het komende seizoen staan ook hier ingrijpende veranderingen te gebeuren. Omdat Rob de Jong gaat verhuizen - het zat er al een hele tijd aan te komen, maar hij gaat ons dan nu helaas toch echt verlaten - hebben Geert en Hans Wakka er geen zin meer in om nog langer competitie te blijven spelen. En dus blijft Rob Weiland over, die dan wel leuk mag kunnen spelen, maar in zijn eentje toch echt niet een vierde klasseteam draaiende zal kunnen houden, nog afgezien van of het mag of niet. Na de zomer zal hij dan ook worden bijgestaan door Theo, Edwin en Ida. Het zal mij zeer benieuwen wat dit team volgend seizoen gaat doen in de vierde klasse. Eindstand: 1. Aktief 2 10-77; 2. Detac 2 10-53; 3. de Finster 2 10-52; 4. Talo 2 10-45; 5. GTTC 9 10-40; 6. De Borgmeren 6 10-33 Heren 10 (5e klasse) Rudi, Elwien, Theo, Edwin Net als het seizoen hiervoor, en zoals ook te verwachten was, heeft dit team lekker gescoord in de Groninger competitie. Zoals de oplettende lezer al heeft kunnen herleiden, zal ook van dit team weinig overblijven. Rudi gaat namelijk volgend seizoen naar het team van Jan en Wieger. Theo en Edwin zullen zich met Rob Weiland en Ida in de vierde klasse proberen te gaan vermaken. Nu Elwien te kennen heeft gegeven dat zij (tijdelijk) stopt met competitie spelen, is dit dus het einde van heren 10. Wij zullen de afzonderlijke leden van wijlen heren 10-het komende seizoen met argusogen volgen in hun verrichtingen in de vierde klasse. Eindstand: 1. Reflex 5 10-82; 2. GTTC 10 10-70; 3. Idefix 3 10-57; 4. DTTC 78 5 10-45; 5. Detac 3 10-25; 6. Rotak 4 10-21; Heren 11 (6e klasse) Martine Weerts, Eef, Timen, Piet, Gert-Jan Godzijdank is de 6e klasse weer verleden tijd! Martine en haar hemmem hebben het afgelopen seizoen klaargespeeld om kampioen te worden. Gefeliciteerd! Het ging allemaal zo soepeltjes, dat Eef het volgend seizoen meteen maar in de vierde klasse gaat proberen (daar kom je na degradatie in ieder geval niet in de 6e klasse terecht). Martine, Piet en Gert-Jan blijven elkaar trouw en gaan na de zomer de overige clubs in de vijfde klasse eens laten zien wat ze waard zijn. Volgens de laatste informatie zou Timen in een geheel nieuw te vormen team gaan spelen komend seizoen. De samenstelling daarvan is mij nog niet bekend. Eindstand: 1. GTTC 11 8 73; 2. Doto 5 8 44; 3. Ankerstars 5 8 39; 4. Idefix 5 8 25; 5. DTTC 78 6 8 19 Junioren De grote verrassing van dit seizoen speelde zich af in de eerste klasse van de afdeling. Team drie haalde in de laatste twee wedstrijden drie concurrenten in, en haalde het kampioenschap met de hakken over de sloot binnen. Voor de rest zijn er geen kampioenschappen behaald. De meeste teams voldeden aan de verwachtingen. Landelijk A jeugd wint de eerste wedstrijden Voor GTTC 1 was het, behalve voor Roland, het debuut in de landelijk A klasse. Het was een competitie om te leren en pas volgen seizoen moeten de resultaten komen. Voor het eerst werd er door een GTTC-team in Landelijk A wedstrijden gewonnen. Roland kwam met Erik en Rudger vorig jaar niet verder dan een gelijkspel. Roland staat duidelijk een treetje hoger dan de rest, maar laat in de wedstrijden waarin het er op aankomt nog te veel liggen. De andere drie spelers hebben naar behoren gespeeld. Mark is in een half jaar van een slimme blokker een volwaardige aanvaller geworden. Volgend seizoen speelt GTTC naar alle waarschijnlijkheid in de hoogste jeugdklasse van Nederland, een prestatie die alleen het damesteam eenmaal voorheen heeft bereikt. Eindstand Effect 1 10-69 VTV 1 10-65 Percentages Tempo T. 1 10-57 Roland 54 % Shot 2 10-40 Mark 33 % GTTC 1 10-36 Gelijn 29 % ITN 1 10-33 Marco 23 % Landelijk C Dat Mariska het in deze klasse zo goed zou doen was niet verwacht. Ze debuteerde heel sterk met een mooi percentage en gaf en passant aan dat ze waarschijnlijk net iets te lang in de eerste klasse heeft gezeten. Mariska's vorm bleek ook al uit de Nationale Jeugdmeerkampen waar ze de laatste zestien haalde. Ze behaalde in de competitie zelfs iets meer percentage dan Maurice, die met meer dan 50 procent eindelijk doorgebroken lijkt. Aan het techniek heeft het nooit gelegen, en nu komen dan de resultaten. Voor Lenny was het een moeilijk debuutjaar, maar met zijn zes overwinningen kan hij tevreden zijn. Eindstand Buitenpost 1 10-75 Emmeloord 1 10-55 Be Quick 1 10-51 Percentages GTTC 2 10-45 Mariska 60 % Tornado 1 10-39 Maurice 53 % Dedemsvaart 10-35 Lenny 20 % Eerste Klasse Groot was de spanning na de laatste thuiswedstrijd die GTTC 3 met 6-4 van Detac won. Zou deze minieme overwinning genoeg zijn. Enorme achterstanden werden naarmate de competitie vorderde geringer en geringer. En voor de laatste wedstrijd bleek GTTC 3 onverwachts nog een serieuze kampioenskandidaat te zijn. Concurrent WTTC was al uitgespeeld en had tegen GTTC 4 net voldoende punten verloren (8-2 winst voor WTTC, met overwinningen van Arnold en Matthias). Met WTTC stond GTTC nu gelijk en op onderling resultaat stond GTTC er beter voor. De enige die nog roet in het eten kon gooien was favoriet DTTC, dat met een voorsprong de laatste ronde was ingegaan. Onze jongens Huib, Arjan en Manuel wachtten in de kantine en hadden regelmatig contact met de speelzaal van DTTC. De tussenstanden gaven hoop. DTTC moest gelijk spelen om kampioen te worden, maar stond met 5-3 achter. Na deze laatste tussenstand bleek de verbinding met de arena verbroken. Per ongeluk of moedwillig lag de hoorn naast de haak en werd er later toen de telefoon wel overging niet meer opgenomen. De supporters in de GTTC-kantine werden steeds zenuwachtiger, immers de helden hadden beloofd bij een kampioenschap gezamenlijk het clublied op de bar te gaan zingen en dat wilde niemand missen. Na lang gebel kregen we eindelijk de wedstrijdsecretaris aan de lijn die de verlossende eindstand 7-3 verlies van DTTC door kon geven. Gelukkig voor het nageslacht is toen het gezongen clublied niet op een casettebandje vereeuwigd. De zangers waren trots, de zangers waren blij, maar zingen konden ze niet. Het percentage van Arjan is opmerkelijk hoog. Hij was de spil van het kampioensteam. Het debuut van Matthias was ook verrassend. Vooral op het laatst ging zijn spel erg vooruit en pakte hij steeds meer potjes. Een percentage van 25 procent is erg goed voor iemand die twee klassen over heeft geslagen. Ayla had het erg moeilijk, en gaat het volgend seizoen maar eens in de meisjescompetitie proberen. Eindstand Percentages GTTC 3 10-59 Arjan 81 % WTTC 1 10-59 Huib 58 % DTTC 1 10-58 Arnold 54 % Ankerstars 2 10-52 Manuel 52 % Detac 1 10-51 Matthias 25 % GTTC 4 10-21 Ayla 0 % Tweede Klasse Het vijfde GTTC-team heeft op het nippertje de laatste plaats overgedaan aan WTTC. Speltechnisch gaat vooral Daniel erg vooruit. Hij traint hard en leert veel bij. Yme en Roderik hebben het afgelopen jaar minder getraind maar weten op routine en inzet nog ver te komen. Volgend seizoen moet dit team hoger kunnen eindigen. Eindstand TRS 1 10-92 Talo 1 10-59 DTTC 2 10-54 Percentages Actief E. 1 10-54 Yme 33 % GTTC 5 10-19 Daniel Kok 17% WTTC 2 10-19 Roderik 15 % Derde Klasse A Tobias heeft een grote sprong voorwaarts gemaakt dit jaar. Zijn hoge trainingsinzet wordt nu rijkelijk beloond, en zijn percentage van bijna 80 procent geeft aan dat hij zeker hoger kan en moet. Frank klampt goed aan en met Marnix die bijna de helft van zijn partijen wint zouden ze normaal gesproken meedoen om het kampioenschap. Helaas troffen ze in Aktief 2 een veel te sterke concurrent. Eindstand Aktief 2 10-85 GTTC 6 10-55 Detac 2 10-50 Percentages DTTC 4 10-47 Tobias 79 % Borgmeren 2 10-40 Frank 67 % Tornado 3 10-23 Marnix Kok 48 % Derde Klasse B GTTC 7 bestond uit drie debutanten: Marco en Cian waren vorig jaar kampioen geworden in de vierde klasse en Remo kwam zelfs uit de startklasse. Alle drie hebben een goede competitie gespeeld, waarbij het hoge percentage van Remo nog het meest opvalt. Marco is met zijn nog jonge leeftijd al een van de sterkste spelers van de provincie in zijn leeftijdscategorie. Eindstand Tornado 2 8-58 DTTC 3 8-45 Percentages Aktief 3 8-39 Remo 54 % GTTC 7 8-30 Cian 43 % Rotak 1 8-28 Marco Vuyck 33 % Vierde Klasse B Voor team 8 geldt hetzelfde als wat voor team 6 geldt: een goede competitie met een concurrent die veel te sterk is. Marlies begon de competitie met allen maar overwinningen en stond lange tijd op 100 %. Ook Thom won veel wedstrijden en beide lijken rijp voor de derde klasse. Daniel en Reinout debuteerden verdienstelijk. Daniel helemaal, gezien zijn leeftijd. Eindstand Talo 2 8-77 Percentages GTTC 8 8-46 Marlies 83 % Reflex 1 8-33 Thom 72 % TRS 2 8-24 Daniel de Haas 44 % Actief E. 3 8-20 Reinout 33 % Vierde Klasse A Dit team begon de competitie onervaren. Lennart en Merit kwamen uit de startklasse en voor Jop en Sjoer was het de eerste competitie. Gedurende het seizoen werd het spel steeds beter en de resultaten bleven toen niet uit. Voor Lennart en Jop lijkt het nodig nog een seizoen op dit niveau ervaring op te doen. Sjoer speelt goed, maar wint nog te weinig. Merit gaat het in de meisjescompetitie proberen. Eindstand Actief E. 2 8-60 Percentages Talo 3 8-46 Lennart 33 % Borgmeren 3 8-42 Merit 28 % Ankerstars 3 8-42 Jop 27 % GTTC 9 8-14 Sjoer 5 % Startklasse In team 10 spelen onze jonkies. Een paar kereltjes en een meisje die nauwelijks boven de tafel uitkomen. Maar dit zijn wel de talenten waar we over pakweg vijf jaar nog veel van gaan horen. Jordi was een topper in deze klasse, hij gaf in invalsbeurten met overwinningen aan ook hoger te kunnen spelen. Joey, Jessica en Reuben hadden het heel moeilijk in deze klasse, maar in de toernooien hebben ze getoond wel degelijk goed te kunnen spelen en te kunnen winnen. Joey won op het pupillen-welpen toernooi zelfs zijn poule. Helaas brak Jelle tijdens skivakantie zijn been en heeft hij slechts een wedstrijd kunnen spelen. We weten dat het nu al weer een heel stuk beter met hem gaat en hopen dat we Jelle snel op de club zullen zien. Als vervanger kwam Maarten het team versterken. En onze penhouderkoning deed dat heel verdienstelijk. Eindstand Percentages DTTC 5 10-92 Jordi 72 % TRS 3 10-78 Maarten 8 % Reflex 2 10-49 Joey 7 % Talo 5 10-38 Jessica 4 % Tornado 5 10-25 Reuben 0 % GTTC 10 10-18 Jelle 0 % Vooruitblik op de laatste jeugdcompetitie van de eeuw Volgend seizoen heeft GTTC maar liefst vier landelijke jeugdteams. We hadden al een Landelijk A en een Landelijk C team. Hier komt team 3 door het kampioenschap bij, en er wordt nu voor het eerst een meisjesteam gevormd. Ayla, Marlies en Merit gaan het in de landelijk C klasse meisjes proberen. Dit team is het duidelijke resultaat van een langdurige poging van de TC wat meer meisjes op de club te krijgen. Hetty Klok is indertijd met speciale meisjescursussen begonnen en nu worden daar dan de vruchten van geplukt. Niet allen hebben we een landelijk meisjesteam, de goede resultaten van Mariska Sie zijn ook bij iedereen bekend en we hebben verder nog vier meisjes die volgend seizoen competitie spelen. Vier, vijf jaar geleden was er geen enkel meisje lid van GTTC. Nu spelen er acht meisjes competitie. Doordat de jeugdafdeling zo enorm gegroeid is, van 40 naar 60 leden in een jaar, met waarschijnlijk 12 jeugdteams, krijgt de competitie een ander gezicht. De teams in de startklasse, waarschijnlijk drie, zullen in het vervolg door ruimtegebrek eerder gaan spelen. De wedstrijden beginnen rond tien uur 's ochtends en worden op twee tafels gespeeld. Hierdoor gaan ze ook twee keer zo snel zodat de andere wedstrijden om half een kunnen beginnen. Geratel in de Randstad (deel 4) Verbrand zit ik in de trein van Groningen naar Utrecht. Het is 29 mei 1999 en vandaag was het Idefixtoernooi, waar Jan Willem eerste werd in de C. Het was zonet vreselijke noodweer en dus hebben we inmiddels bijna een half uur vertraging. Maar dat geeft niet, want ik ben toch bezig met een mooi boek ('My Name is Asher Lev' van Chaim Potok), waarin ik nu even niet veel verder kom, omdat mijn ogen aan het dichtvallen zijn. Volgende week is de fietsenrally (de strijd om de Grote Tandje Trap Cup), die ik ooit samen met TOYD bij GTTC heb geÔntroduceerd. Helaas kan ik dan niet meedoen, omdat ik op dezelfde dag bij SHOT Soest een fietstocht organiseer. Maar gelukkig mocht ik van Mark de fietstocht, als een soort test, eventjes een weekje eerder rijden. Ik dommel al een beetje weg en herinner me deze ochtend. Een vriend en vriendin uit Groningen (zeg Q. en K.) wilden wel met mij meefietsen op 1 voorwaarde: Ik moest Q. die avond ervÛÛr (vrijdag dus) helpen met het begeleiden van een dropping van zijn mentorgroepje (klas 1c). De dropping was niet zo'n probleem, maar de nacht erna daarentegen ... Tja, moet je maar ook niet proberen in 1 tent te slapen met 30 leerlingen uit 1c. Vanmorgen zaten we dus op de fiets na een brakke nacht. Om 12.40 uur maakte ik de grote enveloppe open met daarin de routebeschrijving, de algemene vragen, de dichte enveloppe en uiteraard de foto's. Nadat we koffie hadden gedronken bij Siep van der Berg (antwoord 1), zaten we al direct te worstelen met de derde vraag ('Hoe heet de brug over het Helperdiep?'). Tja ... Natuurlijk herinner ik me al die keren dat ik er overheen ben gefietst, maar deze vraag was zelfs voor K., die er vlakbij heeft gewoond, een probleem. Na een 10 minuten discussie over het eventuele opzoeken ervan, besloten we er maar gewoon 'Helperbrug' van te maken. Dat leek ons de beste gok. Vraag 4 was geen probleem aangezien wij werden ingehaald door een ploeg RABO-renners. Het grootste probleem werd de aanwijzing: "Nog voordat je weet dat er een einde aan komt, ga je rechtsaf". Tja, Dit werd natuurlijk, zeker met z'n drie'n, een felle discussie. Toen ik die aanwijzing las, wist ik namelijk meteen dat er straks een einde aan ging komen. Maar ja, we konden nog niet naar rechts en bovendien moest we al naar rechts vÛÛrdat ik het wist. Dus bij het lezen van de aanwijzing waren we al weer te laat. En terug kon je ook niet, want je wist nu eenmaal al dat er een eind aankwam en na deze felle discussie en een paar keer fout rijden kwamen we plotseling een doodlopende weg tegen. Ah! Nu begonnen we een beetje zenuwachtig te worden voor het aantal foto's dat we tot nu toe hadden gezien. Naar mijn idee nog veel te weinig. Vorig jaar met Titus hadden we aan het eind maar 1 foto niet gezien. Nu wilde ik daar natuurlijk niet voor onder doen. Zeker niet gezien Titus de rit natuurlijk volgende week ging rijden. Vier uur en een kwartier later waren we op de plek waar volgende week een post zou staan. Vreselijk!! Niet eens omdat we waarschijnlijk nog 4 uur te gaan hadden, want het was een mooie route, maar meer omdat we 3 foto's NIET hadden gezien!! We zaten te twijfelen en hebben serieus overwogen om de hele route nog maar een keer te doen. Nadat we de algemene vragen probeerden te beantwoorden wisten we het zeker, de eerste plaats gaat aan ons voorbij... We zijn dus maar doorgefietst. Gelukkig is de tweede helft maar 1 foto aan ons voorbijgegaan en reden we het 'slechts' in 3 uur. Totale tijd dus 7 uur en een kwartier. Onze conclusie was dat we te vaak afgeleid waren door de mooie omgeving (Q. is bioloog) en daardoor die 4 foto's gemist hebben. Jammer maar helaas. Door het sterke deelnemersveld volgende week, zullen we wel geen kans maken op de eerste plaats. Maar misschien maar goed ook, want dan moet ik het weer uitzetten en ik wil juist graag volgend jaar weer écht meedoen. De trein rijdt Utrecht binnen met nog steeds dezelfde half uur vertraging. Het is dus 00.40 en dus inmiddels zondag. Ik moet eens even flink mijn slaap inhalen. In mijn broekzak zit naast mijn fietssleuteltje van mijn fiets in de stalling, ook een blauw kaartje met een ballonrestje eraan. Op dat kaartje staat de naam van een 7-jarig meisje 'Laura van der Berk uit Ermelo', althans zover ik het kan lezen. Dit kaartje vonden we onderweg tijdens de fietsroute. Morgen zal ik het naar haar opsturen. Hopelijk wint ze daardoor de ballonwedstrijd. Maar waarschijnlijk wordt ze, net als wij, een matige middenmoter. Marcel Jansen Op zaterdag 1 mei jl. was er dan eindelijk weer eens een casino-avond voor de jeugd. Zo'n 20 jeugdleden hebben op deze avond hun kans gegrepen om eens een keertje te ervaren hoe het is om geld in te kunnen zetten bij roulette, black jack, dobbelen en nog enkele andere spelletjes. Natuurlijk waren er de gebruikelijke verliezers die binnen een mum van tijd door hun geld heen waren. Dat betekende dat er klusjes gedaan moesten worden zoals afwassen, afdrogen, zaal aanvegen, etc. Op een gegeven moment gebeurde het zo vaak dat er iemand blut was, dat er op dat moment dan maar lichamelijke prestaties geleverd moesten worden zoals rondjes rennen in de zaal, opdrukken etc. Natuurlijk waren er ook kinderen die geen enkele keer iets hoefden te doen, deze waren sluw genoeg om niet al hun geld in te zetten bij risicovolle spelletjes. Om het uur werd er een bingo gehouden waarbij leuke prijsjes te verdienen waren, die natuurlijk iets met deze avond te maken hadden. Dit was een leuke afwisseling gedurende de avond. Al met al denk ik dat het toch wel weer een geslaagde avond was. Ik wil iedereen die op deze avond geholpen nogmaals bedanken. Anita Clubkampioenschappen senioren Traditiegetrouw is het clubkampioenschap het toernooi waarin iedereen de kans krijgt om algeheel kampioen te worden, ongeacht de speelsterkte. Daartoe wordt begonnen in een voorronde met poultjes van 3 personen van verschillende sterkte waarin uiteindelijk wordt bepaald wie in welke groep gaat spelen. Deze manier van een toernooi beginnen wil nog wel eens wat verrassingen opleveren. De grootste verrassing van dit jaar was Gert Jan, die Bob K. tot drie games dwong en Hans Wij. versloeg, zodat hij in de tweede groep belandde. Na deze voorrondes werd in de eerste groep in een zes- en zevenkamp gespeeld, in de tweede groep was er een tienkamp en in groep 3 speelde men een twee vijfkampen. Na enkele uren van verbeten strijd kwamen de halve finalisten in groep 1 en 3 bovendrijven. In groep 2 speelde iedereen tegen elkaar en dus waren de 'play offs' niet nodig. In deze groep verraste Elco vriend en vijand door alleen van 'angstgegner' Chris te verliezen en zo met evenveel verliespunten, maar met een overwinning in de onderlinge partij op Tonny, eerste te worden. Tonny werd tweede en Jan B. derde. In groep 1 bereikten Jan Willem, Eric, Jan Egbert en Ronald de halve finales. Jan Willem was duidelijk te sterk voor Eric, terwijl Ronald in gewonnen positie Jan Egbert liet terugkomen en uiteindelijk verloor. In groep 3 kwamen Hans Wij, Ida, Martine W., en Wieger tot de laatste vier. Hans en Ida zegevierden vrij gemakkelijk en mochten zich gaan opmaken voor de finale. In een spannende strijd waarin mede door de zenuwen niet alle tafeltennistechnieken tot hun recht kwamen, trok Ida in drie games aan het langste eind. De 'grote' finale werd een onderonsje tussen twee spelers van Heren 1, gewonnen door Jan Egbert, die zich daarmee een jaar lang clubkampioen mag noemen. Na al deze inspanningen was er tijd voor een gemeenschappelijke maaltijd bij Wah Hing, die een lopend buffet voor ons had klaargezet. s' Avonds werd de dag afgesloten met een feest in de kantine, waar men onder leiding van dj JWW zijn of haar kunsten op de dansvloer mocht vertonen, kon uitrusten na een dagje inspanning achter de tafel of kon nadenken over de volgend jaar te voeren strategie'n om een gooi te doen naar de troon van Jan Egbert. Het Fijne Hoekje door Hans Wijering Op 8 april jongstleden toog ik per bus vol goede moed richting de zaal om een potje te gaan tafeltennissen en om wat CD' s af te geven ter uitleen. Onderweg knoopte ik een verhaaltje aan met de chauffeur want er zat toch bijna niemand in de bus. Ik zei: "Daarginds moet ik zijn". De chauffeur reed voorbij de halte om mij voor de deur af te zetten. Nog net op tijd zag ik dat alles donker was en zei de chauffeur dat ie wel door kon rijden. Hij vertelde mij dat ik met de bus van 10 over weer terug kon. Daar stond ik in de frisse aprilavond met mijn ziel onder de ene en de sporttas onder de andere arm. Ik bedacht dat ik de CD's wel kon gaan afgeven en ging toch nog maar niet terug. Even later stond ik bij mijn niets vermoedende kennissen op de drempel om bijna half tien. "Ik kom toch niet ongelegen?" Wie durft dan nog nee te zeggen. Een uur later vertrok ik weer, om kwart over elf weer thuis te zijn. Hoe ik het doe weet ik niet, maar ik presteerde het toch weer om pas om kwart over twee in bed te liggen. Waarlijk geen slechte prestatie als je er om kwart over zes 's morgens (van jezelf) al weer uit moet. En dat tijdens een week vakantie! De volgende morgen vertrok ik bepakt en bezakt (thermosfles met koffie, broodjes, verrekijker, vogelboek en paraplu) met de eerste bus naar het Station. Hier kocht ik een Volkskrant om daarna een kwartier op de volgende bus te wachten: Groningen-Zoutkamp. Vertrek 7.15 uur. Aankomst 8.30 uur. Niet wetende dat deze busreis voor mij een verassing zou worden. Winsum, Eenrum, Wehe den Hoorn en Leens hebben voor mij, met mijn rijke racefietsverleden weinig geheimen meer, maar van Ulrum wist ik alleen (en dat voor iemand met een R.K.-opvoeding, waar overigens niets van terecht gekomen is) dat van hieruit Hendrik de Kock de gereformeerde kerk het daglicht heeft doen zien. Maar hierna raakte ik het spoor bijster. De bus zette koers naar Vierhuizen! Vaak had ik deze illustere plaatsnaam al op ANWB-borden gezien. Er schijnen wel zeven Vierhuizens in Nederland te bestaan. Net als evenzoveel Driehuizens Vijfhuizens, en Zevenhuizens. (geen Zeshuizens!?). Maar Vierhuizen in onze provincie is de echte. Bij de bushalte had ik het al gezien: bus keert in Vierhuizen bij het Kerkplein. Nietsvermoedend volgde ik de ontluikende weilanden. Een straat in, richting Vierhuizen. Tegenover de kerk stond een boer (?) naast een grote giertank. Hij knikte naar de chauffeur en keek toen in mijn richting, ook ik knikte. Shit. De bus reed nog een stuk door een doodlopende straat in en stopte toen. Vanachter een huis kwam een man naar de straat lopen, stak een arm op en liep weer weg. Doet ie al 27 jaar elke dag om 8.15 uur. "Close encounters of the third kind". De bus reed achteruit het kerkplein op waar een jonge dame zeven kinderen op de bus zette. Vervolgens reden we via hetzelfde straatje Vierhuizen weer uit. Bij het eerste huis werd gestopt. Er stapte een jongetje in. Achter het huis wapperden een witte B.H. en een blauwe overall vrolijk naast elkaar aan de waslijn: een goed huwelijk. Bij het volgende huis werd weer gestopt en stapte er een meisje in. Toen we Vierhuizen verlieten zat de bus halfvol met kinderen. Ik wist niet wat er gebeurde. Maar ik zeg u: Vierhuizen, geïsoleerd van de rest van de wereld, verovert langzaam de wereld, Eerst Groningen, dan Nederland etc. Niemand weet het nog, want niemand komt er. Je zit er nog in de vijftiger jaren. Het worden er steeds meer. Maar ik weet het. Ik ben er geweest. Ik heb het gezien. Na enige tijd bereikten we Niekerk. Omdat de bus pardoes de andere kant op was gereden was ik naar de chauffeur geijld om te vragen of deze bus toch echt wel naar Zoutkamp ging. Nadat dit mij verzekerd was keerde ik opgelucht (en beschaamd: paniekzaaier!) naar mijn zitplaats terug. Om iets over half negen stond ik buiten bij de brug bij Zoutkamp. Zal ik over de dijk lopen of niet? Nee, we houden het vandaag netjes. Scheelt 500 m lopen, maar goed. Ik nam dus de officiële (oude) weg naar Lauwersoog. Om half twaalf zou de bus van Lauwersoog Haven vertrekken naar Groningen. Minder dan drie uur tijd dus voor ca. 16 km. Doorstappen dus! Na 10 minuten ben ik voorbij de jachthaven. Dat schiet niet echt op. Het Reitdiep wordt hier al breder. Het dode riet is nog niet door het jonge riet vervangen. Goed zicht dus. Stel dat er nog wat ijs gelegen had. Wat rijp op het riet. Had Ruysdael zijn hart aan op kunnen halen. Jammer dat het zo grijzig is. Paar honderd meter verder: wat gaat daar in de berm zitten. Kijkertje erbij. Waarempel, een blauwborst. Hier wordt het hart van elke vogelaar warm van. Druk aan het zingen. Een zo eenvoudig doch zo schoon melodietje. Wat missen veel mensen toch veel. Hij (% ) dartelt van rietstengel naar rietstengel, zingend en zijn staart spreidend om alle kleuren duidelijk te laten zien aan de hele wereld: dit is mijn terrein en welke vrouw wil mij hier komen vergezellen?! Een prachtige balts. Hadden wij mensen ook maar een bronsttijd. Dan slaan de kerels zich eens in het jaar op de bek om te beslissen wie er mag. We doen het (of niet), en kunnen ons de rest van het jaar met (andere) serieuze dingen zoals werk, afwassen, legpuzzels maken etc., bezighouden. Nu moeten we het hele jaar om ons heen kijken (Ja dames, laat u maar niets wijsmaken: uw partner doet dat ook). Verder gelopen, wilde eenden vliegen op, rietgorzen blijven zitten. Beetje doorstappen, anders ben ik niet op tijd in Lauwersoog. Dus niet te vaak de verrekijker pakken. Achter mij hoor ik een auto afremmen. "Stukje meerijden?". "Nou, ik ben eigenlijk lopend onderweg naar Lauwersoog, maar ik zou wel naar de volgende plas gebracht willen worden want ik ben aan het volgels kijken". "Zal ik je dan naar de schuilhut brengen, daar gaan al die andere vogelaars ook altijd naartoe?". "Dat lijkt me wel wat, graag". Ik stap in een rokerige auto, en zie een gebruinde man met diepe groeven in zijn gezicht. Hij zal nauwelijks tien jaar ouder zijn dan ik zelf, maar lijkt wel 30 jaar ouder. 25 Jaar vis fileren (met een vlijmscherp mes) op de afslag van Lauwersoog. Ik moet oppassen wat ik zeg. De man blijkt wel wat van 'sterntjes en zo' te weten. Het plaatje met de blauwborst vindt ie mooi. Gelukkig. 400 Meter van de vogelkijkhut wordt ik weer afgezet. Nog 300 meter van de hut. Je kunt er van buiten niet in kijken. Zou er al iemand anders in wezen? Ik droom al van een jongedame die op deze manier hoopt een vent te ontmoeten met de gemeenschappelijke hobby: vogeltjes kijken en het graag in de natuur vertoeven. Ik loop naar binnen en wordt begroet door een ca. 60-jarige man. Niks leuke jongedame. Dit zet geen zoden aan de dijk. Niet eens verstand van vogels. Kluten die diep in het water staan aanzien voor nonnetjes (dit zijn kleine eendjes). Sukkel. Na een kwartier staren naar grauwe ganzen, tureluurs, smienten en kluten etc. ga ik weer verder. Door de koude wind begonnen mijn ogen te tranen en zag ik toch niets door de kijker. Onderweg wat bekend spul. Om 11.20 ben ik bij de bus. Deze rijdt langs een volledig nieuwe weg, de laatste 4 km had ik niet hoeven te lopen: de bus kwam er langs. Slapen in de bus, 13.00 uur thuis. Broodjes op, thermosfles onaangeroerd, paraplu niet nodig gehad. 15 Kilometer met drie kilo teveel gesjouwd. Goed voor de lijn. Ik heb nog een beetje wat in huis aangerommeld. Paar telefoongesprekken. 's Avonds toch maar naar de club. Nu brandt er wel licht. Even gespeeld. Ik was er met mijn kop niet helemaal bij. Bovendien deden mijn kuiten zeer en had ik een kleine blaar onder de bal van mijn linkervoet. In de kantine was ik dit keer weinig spraakzaam. "Ga je nog mee naar de kroeg?". "Neu, neu......", verzuchtte ik en ik trok mijn jas weer aan. Om 23.00 uur was ik al weer thuis. Niet veel later in bed. Doodmoe. Vierhuizen vergeet ik nooit. Ik ga lekker dromen. Van een jongedame in een vogelkijkhut. TopperTeam Het afgelopen tafeltennisjaar streden alle GTTC'ers voor een zo hoog mogelijke plaats in het 'spelletje' Topperteam. 34 deelnemers stelden uit 6 GTTC-spelers hun eigen team samen die dan punten konden verzamelen in de competitie en op toernooien. Voor de winterstop ging Rudger vrij ruim aan de leiding met zijn team de 'De Plakkers'. Maar met de instelling 'never change a winning team' maakte hij geen gebruik van de mogelijkheid twee spelers te wisselen. De teams 'De Lodewiekers' van Jan d'H. en 'Hopevol' van Ronald, de nog enige echte concurrenten van Rudger, wisselden echter wel en deden dat ook nog eens goed. Al gauw moest Rudger zijn eerste plaats afstaan aan Ronald en dat is de rest van het seizoen ook zo gebleven. Maarten ging als enige (bewust) voor de laatste plaats, maar hij kreeg het op het eind toch nog even benauwd wanneer blijkt dat Marcel Jansen met het Idefix-toernooi nog te spelen slechts 100 punten voorsprong had. Maar gelukkig voor Maarten ging het feestje voor Marcel niet door en Maarten wint de poedelprijs. Team: Coach: Punten: 1 Hopevol Ronald Elzinga 9123 2 De Lodewiekers Jan d'Haen 8788 3 De Plakkers Rudger Lammerts 8535 4 The N.O.C. list Erik Wiltjer 7830 5 Te Koop Bob Oosting 7829 6 The Woepies Roland Falke 7811 7 De Kluinstars Arjan Kluin 7761 8 D2a Hendrikje v/d Werff 7589 9 Species 8472 Marco Stuit 7583 10 Dambuur Titus Damsma 7522 11 Everteam Eef Schuls 7507 12 Team Status Gelijn Werner 7423 13 Huib's Heros Huib van Akkeren 7368 14 Goeie Keus Bob Klaassen 7342 15 De JWW-Toppers Jan Willem v/d Werf 7261 16 ***team Henk Marsman 7102 17 The Giant Killers Tjaart de Vries 7037 18 WWWWWW Tonny Dolfing 6992 19 Forza Pieternel 2 Frank Niemeijer 6969 20 Martine's team Martine Jansen 6930 21 Anitaptoe Anita Spoelstra 6866 22 MTTV '98 Mark Schuls 6836 23 De Knockers Ria Schuls 6768 24 Space Balls Eric Gerrits 6710 25 De Whiff-Whaffers Maurice van Hessen 6677 26 Masselink Legends Arnold Masselink 6622 27 xx-ko Elco van Tromp Boomsma 6584 28 Cato (MJ) Luciën Halsema 6540 29 TC Borussia Dusseldorf Marc Noorda 6519 30 The Tobias Champions Tobias v/d Lee 6432 31 GC Kreukels Koos Kuiper 6361 32 TTC de Valreep Jan Kuiper 5220 33 Neef Jansen Marcel Jansen 3321 34 D.R.L. Maarten Kooyman 3226 Volgend seizoen wordt er een vernieuwde versie Topperteam gespeeld. Dus houd de kantine en de homepage in de gaten! Mark Schuls Handicaptoernooi Dit jaar was er geen sprake van een opsplitsing tussen senioren en jeugd. Dit kwam omdat in eerste instantie zich erg weinig senioren hadden aangemeld en dus werd besloten om dit toernooi dan maar met dat van de jeugd te combineren. In het handicaptoernooi wordt het klasseverschil tussen de spelers gecompenseerd door de zwakkere speler een puntenvoorsprong te geven, om zo beiden een even grote kans op de eindoverwinning te geven. Vooraf zijn dus spelers die net gedegradeerd zijn, en daarmee een net iets grotere handicap krijgen, de favorieten. De toppers, onder wie Jan Willem en Michel keken een paar maal tegen een zo grote achterstand aan (tot 0-18) dat ze wel heel erg weinig kans hadden op de eindoverwinning. Het moeilijke van het spelen met een handicap is dat als je een grote handicap meekrijgt je maar een paar punten hoeft te halen; je hoeft dus niet in paniek te raken als de sterkere speler 6 punten op rij maakt. Het geven van een grote handicap is lastig, omdat je, als het in principe gelijk op gaat niet inloopt en dus gewoon verliest. Een paar interessante partijmomenten zijn het vermelden waard: Matthias begint met 12 punten voor tegen Roland, Roland komt terug tot 10-15 en verliest vervolgens op eigen service met 10-21. Ida krijgt op Eric W. 15 punten voor en wint met 21-15; ze speelde dus gewoon met 6-6 gelijk. Of Hans Wij., die een game verliest van Michel ondanks de voorsprong van 14 punten, om vervolgens zeer dik te winnen. De halve finales gingen tussen Ida en Gert Jan en Hans en Elco, allen spelers die aan de bovenkant in hun competitieklasse speelden. Gert Jan had met zijn voorsprong van 5 punten genoeg voorsprong om Ida te verslaan, terwijl in het onderonsje van de teamleden van Heren 7 Elco de sterkste was. De finale werd een prooi voor Gert Jan, die met 9 punten voorsprong op Elco te weinig fouten maakte om echt in gevaar te komen. Hij mocht daarom zijn naam in de beker laten graveren en verder, evenals Elco en Hans, een door Erni gecre'erde prijs in ontvangst nemen. De 4e Grote TandjeTrapper & Co Fietsenrally Afgelopen zaterdag 5 juni werd voor de 4e keer de GTTC Fietsenrally gehouden. Dit jaar hadden mijn vader en ik de route uitgezet, en ik kan je vertellen dat dat spannender is dan meedoen. Zou het weer goed zijn? Is de tocht niet te lang? Te moeilijk? Doen er wel genoeg mensen mee? Dat laatste bleek al gauw goed te gaan. Er schreven zich maar liefst tien teams in, waarvan er maar eentje zich afmeldde. Een week ervoor had Marcel Jansen de route al gereden en die waarschuwde me dat de tocht wel eens te lang zou kunnen zijn, en de weersverwachtingen waren ook niet al te best. Maar ja, de tocht moest toch gereden worden en op 5 juni vertrok het eerste team om 10 uur 's ochtends in de regen. En het leek maar niet op te houden met regenen! En dat bleef zo tot en met de laatste die vertrokken om half 12. Toen mijn vader en ik via de route naar de tussenpost reden (in de auto), kwamen we al veel doorweekte teams tegen. We zagen Marco en Gelijn bij het Sterrenbos die bij de eerste vraag al hulp nodig hadden van voorbijgangers. De volgenden kwamen we pas tegen in de Wijert-Zuid en dat waren de v/d Werf(f)jes die de hondsrug bij de Van Ketwich-Verschuurlaan afgingen. Dan zou het team van de drie jonge dames Jessica, Ayla en Mariska moeten komen, maar dat werden de oude heren Titus, Jan K en Hans. Bij de Shell bij de Esserberg kwamen we Huib, Arjan en Marnix tegen die daar de plaatselijke koers van de Euro aan het opnemen waren. Toen we Haren doorreden kwamen we helemaal niemand tegen en volgende die we tegenkwamen (bij Felland), waren degenen die als eerste waren vertrokken, Anita en Tjaart. Dus daar misten wel een heleboel teams tussen! Maar het bleek dat Anita en Tjaart het tempo er niet zo in hadden, en dat de teams Michel & Fiora en Erik & Lieselot hun al voorbij waren gereden. Na ook deze teams te zijn tegengekomen, reden we maar strak door naar de tussenstop bij Café / Restaurant de Drentsche Aa. Toen we Erik & Lieselot nog maar net gepasseerd hadden, begon het ook minder hard te regenen en leek het toch nog te gaan opklaren! Rond een uur of 1 was het dan ook helemaal droog. En dus was het wachten op de eersten die bij de tussentop aankwamen (waarschijnlijk Erik & Lieselot), maar dat viel tegen. Pas om half 3 kwamen Roland en Maurice er aan die al fout waren gereden in Haren en via de Tussenstop-envelop ons hadden gevonden. Dat vatte ik niet echt op als een goed teken. Na het 'raad de sportpersoon-spel' met hun te hebben gespeeld, kregen zij een pakketje nieuwe foto's mee en gingen door met de tweede helt. En toen ging weliswaar het zonnetje ook nog eens schijnen! Nu volgden al gauw achter elkaar de teams Michel & Fiora, Titus, Jan K & Hans en Huib, Arjan & Marnix. Maar toen was het wel een hele tijd stil. Toen ik nog even naar team Jessica belde, bleek het dat zij het erg gezellig hadden bij Ayla thuis. Dus nog acht teams in de race (waarschijnlijk), waarvan er nog vier moesten komen. Om vijf uur besloten mijn vader en ik maar naar de club te gaan, want daar zouden inmiddels ook al wel teams moeten zijn aangekomen. Mijn vader nam de auto en ik de fiets van Titus, want Titus had mijn fiets. Mijn vader kwam op zijn terugweg nog Jan-Willem & Hendrikje tegen en die hadden nog een aardig stuk te gaan. Maar zij lieten zich niet kennen en vervolgden de weg (weliswaar enorm fout, maar ze gingen door!). Ik kwam op mijn route langs de terugweg drie van de vier teams tegen die ook bij de tussenstop waren geweest. Het verhaal ging dat Michel & Fiora fout waren gereden. Maar tot mijn verbazing zaten er al drie teams bij de zaal, toen we daar om 6 uur aankwamen, waaronder Michel & Fiora die er al meer dan een uur waren. Naast Roland & Maurice zaten ook Tjaart & Anita op de stoep voor de zaal. Die hadden het halverwege de eerste helft al opgegeven. Dus toen kon ik gaan beginnen met punten tellen. Het zag er erg goed uit voor Michel & Fiora. Die hadden namelijk een hoge score en ze hadden de snelste tijd neergezet. Jan K belde vanuit Hans' huis dat ze er zo aankwamen. Ze waren de antwoorden op de algemene vragen aan het opzoeken. Rond een uur of half 8 belde Gelijn. Die was gestrand bij een boer in Gasteren met twee lekke banden, zonder Marco en met een enorme honger. Dus pakte mijn vader maar weer eens de auto om Gelijn op te halen uit het gehucht. Uiteindelijk waren om 9 uur acht van de negen formulieren op welke manier dan ook bij de club terechtgekomen. Alleen het mysterie rond Erik & Lieselot bleef onopgelost. Volgens Tjaart waren ze tot Assen gefietst en zijn toen maar teruggegaan naar de club. Na alles bij elkaar te hebben opgeteld en bij sommigen heel wat er te hebben afgehaald vanwege de tijd, kwamen we tot de volgende eindstand: 1. Titus, Jan K & Hans 2. Michel & Fiora 3. Jan-Willem & Hendrikje 4. Huib, Arjan & Marnix 5. Anita & Tjaart 6. Roland & Maurice 7. Marco & Gelijn 8. Jessica, Mariska & Ayla Dus wint Titus alweer, net zoals in de voorgaande jaren met Marcel. Maar als de score van Marcel en zijn team, die dit jaar een proefrit had gereden, zou meetellen, waren zij met 10 punten meer eerste geworden. Maar nu waren het dus Titus, Jan K & Hans met 3 punten (of 4 minuten) voorsprong op Michel & Fiora, die er met de taart vandoor gingen. Mark Rommelmarkt groot succes! Een goed initiatief van een oud-penningmeesteres: een potje voor een nieuwe zaal. De oproep: acties die geld opleveren voor dit potje. Een goed voorbeeld: de succesvolle tosti-verkoop van Jan en Ina. Een goed(?) idee: een rommelmarkt. Met enige schroom stelde ik dit voor aan de beide Bob's, onzeker van hun reacties. Doch deze waren positief en zo werd ik uitgenodigd om op de bestuursvergadering mijn plannen toe te lichten. Plannen? In 10 minuten had ik ze op papier: een datum prikken, een oproep in de Ratel, een paar posters, een advertentie, een beetje hulp... kat in 't bakkie, fluitje van een cent, dacht ik. Vatte ik het te licht op. Zeker. Achteraf gezien denk ik dat het bestuur ook zijn twijfels had, vanwege de vragen die op mij werden afgevuurd. Wat ik ernaast ging doen om mensen te trekken. Waar ik de spullen op zou slaan. Of er ook plastic op de gymzaalvloer kwam. Op wat voor manier ik reclame zou maken. Enz., enz. Kortom, men had z'n bedenkingen, maar men wilde mij als nieuw lid niet voor het hoofd stoten door het initiatief in de kiem te smoren. Dus werd het idee goedgekeurd en de datum gepland. Het stuk in de Ratel kwam er, net zoals de posters met de aankondigingen en de oproep voor hulp en taart. De reacties: een enkeling was enthousiast en meldde zich aan, maar voor de rest leek het niet te leven binnen de club. Zorgen maakte ik me echter (nog) niet. Tijd zat. Dat veranderde zo tegen het einde van april. Nog steeds weinig aanmeldingen en in een gesprek met Bob, onze voorzitter, liet deze zich ontvallen dat als het zo bleef, het maar niet door moest gaan. Zijn aanvankelijke twijfels waren kennelijk omgeslagen in definitieve twijfels. Ik denk mede doordat ik ook niet bijster actief was geweest (tijd genoeg immers). En omdat ik er inmiddels achter was , dat er nog veel te doen viel, was het alsof er een last van mijn schouders viel. Ik was het met hem eens. Ik voelde me ineens een stuk lichter. De vergadering van 27 april zou de beslissing brengen. Ik ging er met gemengde gevoelens naar toe. Excuses om het niet door te laten gaan waren er. Te weinig aanmeldingen, te weinig spullen, maar toch... het zou nog kunnen. Wat doet een rechtopstaand muntstuk; een bepaalde kant op vallen? De stand van de sterren en de maan? De smaak van verse koffie? Een dag mooi weer? Een goede maaltijd? Ik heb geen idee. Wat ik wel weet is dat we het door lieten gaan en dat het enthousiasme van Martine J. zeker heeft geholpen daarbij. Het was de ommekeer. Er werd vanaf dat moment gebakken (Hetty, Martine W., Erni, Hans Wij.), gesjouwd (Ronald), gebeld (Marine J.), geplakt (Anita), genaaid (Titus) en ingezameld dat het een lieve lust was. Binnen een week veranderde de kantine in een volle opslagloods, tot de wanhoop van Bob O. Plots leek iedereen nog wel wat spullen te hebben en met het groeien van de spullen in de kantine begon het ook binnen de club steeds meer te leven, uitmondend in een, voor mij, absoluut hoogtepunt. In een geweldige sfeer werd op de dag ervoor, de vrijdag, de zaal onherkenbaar veranderd. Het was een prachtig gezicht om iedereen, die vrijdag aanwezig was, mee te zien helpen om de zaal om te toveren tot een rommelmarkt. Het was een sprookje. En gelukkig werd dat sprookje niet bedorven. Er kwamen behoorlijk wat mensen opdagen de volgende dag en er werd veel verkocht. En na het opruimen op zondag was iedereen moe maar voldaan. Volgend jaar maar weer, dacht ik. Gert Jan P.S. 1: de opbrengst was f. 2136,85 P.S. 2: Bob O., Erni, Mark, Martine W., Ronald, Martine J., Michel, Elco, Titus, Jan Boerma, Jan D'Haen, Ina, Wieger, Hetty, Jessica, Fiora, Frank, Maurice en eenieder die ik vergeten ben: BEDANKT!! P.S. 3: Ook degenen die spullen hebben gebracht of afgestaan worden bedankt.